Palatastas 12 - Anak ng Waiting

I always wonder diba pag mahal mo yun tao, ggustuhin mo lagi na mkasama sya? Yun hindi lilipas ang araw na hindi kayo naguusap. Yun palagi mo syang naiisip at inaalala. Yun interesado ka sa lahat ng tungkol sa kanya. Yun kahit busy maglalaan pa rin ng time para makausap sya o makasama sya.


Diba ganon yun?   Dapat. Sana.


Sabi nga, pag hindi na nya gngawa ni isa sa mga yan, dalawa lang ibig sabihin nun. Hindi ka talaga niya mahal or may iba na syang mahal na pinagkakaabalahan niya.


Ilang beses na rin nangyari sakin yun. Niloko. Iniwan. Akala ko ako yun mahal pero in reality iba nmn pla tlaga. Honestly halos nakalimutan ko na yun pakiramdam ng may nagmamahal. Yun may nag-aalala. Yun may nagpaparamdam na mahalaga ako.  Pero kahit gnun, nagmamahal pa rin ako. Nakakatanga noh. Nagmmhal pa rin kahit na walang kasiguraduhan kun kelan uli may magpaparamdam sakin na kamahal-mahal ako.


Maghihintay pa rin ako.

Does Mr. Stick-To-One really exist?

"Ako: Ate pabili po nang kape.

Tindera: Yung 3 in 1?

Ako: Hindi po, yung stick to one."

Meron pa kaya?

Sobrang gasgas na yung peymus qoute na “Once a cheater, always a cheater.” dahil sa dami ng nagkalat na manloloko sa mundo. Pero sa kabila ng pagkamuhi ko sa walang pakundangang kataksilan nila, naniniwala pa rin ako sa kabutihan ng bawat tao.


Nagkataon lang siguro na naging hobby na nila ang maging selfish at umastang gwapo na pinag-aagawan at iniiyakan ng mga babae. Siguro ang nasa isip nila lahat madaling palitan kaya madali sa kanila ang mang-iwan.  Maaari ring takot silang mag-isa kaya kahit walang love, ayos lang basta may benefit sa isa't isa. Tapos papalitan na lang pag nagsawa na. Yung ilan sa kanila, siguro hindi pa lang talaga nila nahahanap yung katapat nila, yung bang magtuturo sa kanila na makuntento sa isa. At yung iba naman, marahil gago lang talaga.


Lahat naman kasi may kakayahan magbago. Kung gugustuhin nila talaga na magseryoso. Kung matututo talaga sila sa mga pagkakamali nila at sisikaping magtino na for good. Lahat ng manloloko darating sa puntong mapapagod na magpapalit-palit ng karelasyon, magsasawa na sa labis na pagiging makasarili at hahanap rin ng pag-ibig na totoo at magtatagal.
Pana-panahon lang siguro. Pero sana wag din naman nilang hintayin na dumating yung time na wala ng kayang maniwala at magtiwala sa kanila.


Yun totoo, akala ko natagpuan ko na yung Mr. Stick-to-One ko pero nalinlang lang pala ako. Alam kong hindi madali ang umiwas sa temptasyon kaya sobrang hanga ako sa mga lalaking nananatiling faithful at mapagmahal sa partner nila.  Swerte yung mga babaeng natagpuan na yung Mr. Stick-to-One nila, kaya para sating hindi pa nakakatagpo ng ganoon at patuloy na naghihintay at umaasa sa true love, konting patence pa. Darating din yung para satin lang talaga, Yung hindi maaagaw ng iba at hindi kailanman magpapaagaw kahit kanino.


Kasi sa bilyun-bilyong tao sa mundo, paniguradong mayroong isa dun na mamahalin ka ng totoo, tatanggapin ka ng buo at hindi kailanman mang-iiwan. 


Yung magiging kabiyak ng puso mo. Yung iingatan at papahalagahan ka ng buo. Yung magiging kasangga mo sa lahat - sa hirap at ginhawa, sa lungkot man o saya. Yung hinding hindi ka bibitawan. Yung magpapatunay sayo na may true love at forever talaga. Yung hindi ka sasaktan, lolokohin at ipagpapalit sa iba. At kunsakali man mapatingin siya sa iba, yung ay para lang makita niya na wala kang ibang katulad, na hindi ka kapalit-palit, na you are more than enough para makuntento siya at ikaw at ikaw lang ang pipiliin niyang mahalin at gugustuhin niyang makasama habambuhay.

"Every woman deserves a man 
who will love her with all his heart."

True Love WAITS...

Mula ng lumisan
Tanging kasama'y kalungkutan
Naghihintay at nag-aabang ng liwanag
Sa kadiliman ng landas na kinasadlakan
Walang maaninag at tila naligaw

Muling nagbabalik mga alaala
Ang pighati't sakit na pinagdaanan
Isip ay litong lito at di na alam kung saan tutungo
Muntik ng bumitaw sa lubid ng buhay
Sapagkat wala ng pag-asang natatanaw

Naiwang mag-isa sa karimlan at kasawian
Patuloy sa pagdurugo itong sugatang puso
Hanggang kailan luluha
Hanggang kailan aasa
Naghihintay nga lang ba sa wala

Ipagpapasalamat pa nga bang nilisan
Sapagkat nalantad 'yong tunay na kaanyuan
Yaong mapagbalatkayong damdamin
At mabulaklak na mga salitang labis na pinaniwalaan
Mga pangakong napako't naglaho na lamang

Nagkaganoon man ang kapalarang nasumpungan
Batid na darating ang araw na muling babalik ang tamis ng ngiti
Ang mata'y kikislap animo'y maningning na bituin
Pati ang kalooban ng puso't damdamin
Mag-uumapaw sa labis na kagalakan

Kailanma'y hindi maghahanap ng anumang pagsinta
Kusang darating kung mayroon mang darating
Nakapinid man ang pinto'y di nakakandando

Ito'y bukas at malugod na tatanggap ng
 tunay na pag-ibig.

When the Heart Breaks..

Ang heartbreak daw hindi dapat ituring na kawalan kundi dapat tingnan ito bilang isang panibagong pagkakataon para makahanap ng taong mas higit na makakapagpasaya, kukumpletong muli at magtatama ng mga mali sa buhay mo.

Agree ka ba or Disagree kaya?

Agree kasi...

Sa bilyun-bilyong tao dito sa mundo imposibleng hindi ka makahanap ng taong magpapatibok muli ng puso mo. Oo alam ng puso mo sa kanya ka lang magiging masaya pero paano kung hindi na ikaw yung magpapasaya sa kanya? Paano kung kaya nga siya nakipaghiwalay sayo dahil wala na siyang nararamdamang pagmamahal at hindi na siya masaya sa piling mo? Mahirap ng pilitin ang umayaw na kaya mas makakabuting manahimik na lang sa isang tabi kung saan dapat hindi mo sila makitang masaya para iwas emote. Hindi porket iniwan ka at pinagpalit ka na sa iba eh sasayangin mo na ang buhay mo sa pagiging bitter. Hindi pa katapusan ng mundo kahit pa sa pakiramdam mo parang ganun. Masakit, oo bakit sino ba nagsabing hindi? Lalo na kung sobrang pagmamahal yun ibinigay mo.

Pero sa totoo lang,  kahit pa puno ng galit at sakit ang nanunuot sa puso mo ke aminin mo man o hindi - kailangan mo pa rin ng taong kakalinga at magpapahalaga sayo. Yung at that point in time magmumulat sayo na may buhay pa pagkatapos ng heartbreak na yan. Walang masama dahil isa yun sa purpose ng tao sa mundong ito, ang magmahal at  maramdam na may nagmamahal. Isa yang need sa buhay ng bawat tao. Pero depende rin dahil di naman porket kailangan mo ng magmamahal eh hahanap ka ng rebound at gagamitin mo lang na parang band aid na pantapal sa sakit at pain reliever para makaget-over sa ex mo. Siyempre isaalang-alang mo pa rin na kung papasok ka sa isang relasyon siguraduhin mong handa ka ng magmahal ulit. Yung handa ka na uli ibigay yung bahagi ng sarili mo sa taong yun. Yung alam mong this time kakapit ka na ng mahigpit at hindi na bibitaw muli. Be fair enough sa taong yun at lalo na sa sarili mo.

Conflict:

Yun nga lang kung gaano man kadaling humanap ng kapalit, ganun din kahirap umasa kung magtatagal ba yun o mang-iiwan lang din bandang huli. Kaya wag ka rin makampante dahil hindi porket may "love" may "forever", laging may hangganan yan. Believe me.

Kaya habang inlove na inlove pa kayo sa isat isa sulitin nyo lang, before the love-feeling expires. (hirit lang)

Disagree kasi..

May posibilidad na "siya" pa din yun tanging tinitibok ng puso mo. Hindi rin maikakaila yung katotohanan na minsan sa iilang pagkakataon may level ng pagmamahal na mahirap ng mapantayan. May mga taong hindi kayang mapalitan sa kung paano mo siya minahal.  May mga alaalang exclusive lang na kahit gayahin pa hindi matatapatan ninuman. Dahil minsan kahit wala na yung "kayo" naiwan pa rin sa puso mo yung bahaging inilaan mo para lang sa kanya.  So sa point na to, hindi mo gagamiting dahilan ang heartbreak para pumasok muli sa panibagong relasyon dahil alam mong hindi yun ang solusyon at hindi yun ang exactly na gusto mong mangyari sa buhay mo sa mga panahong to.

Okay kung mapilit ka, siguro darating din sa point na hindi mo maiiwasan na mahuhulog ka sa iba at eventually magmamahal ulit. Pero sa kabila nun hindi mo pa rin maitatanggi sa sarili mo na may kaliit-liitang space sa puso at isip mo na bantay-sarado pa rin ng nakaraan. Parang multo na patuloy na gagala sa isip mo once in a while. Para ding lumang painting na kahit puro alikabok na sa sobrang tagal eh nakadisplay pa din sa kisame ng puso mo kahit na marami ka ng ibang bagong painting. Isang matinding mantsa na panahon lang ang makakapagsabi kung kailan kukupas, kung kailan tuluyang mawawala.

Conflict:

Siguro ganun pag nagmahal ka talaga ng totoo at nahulog ka ng todo sa bangin ng pag-ibig. Hindi basta-basta nawawala, it takes a lot of time and effort para magheal ang sugat ng heartbreak na yan. At lalong mahirap mahanap yung pagkakataon na makita mo sa ibang tao yung kaligayahan at ikakakumpletong muli ng sarili mo dahil patuloy ka pa ring nakatanaw sa nakaraang hindi ka na babalikan.

Sabi mo lang yan Popoy pero sa puso mo si Basha pa rin talaga. Tsk.

_____________________________________________________

Kadalasan ang pagmamahal na ibinibigay natin sa isang tao ay may kanya-kanyang level. Hindi pantay-pantay. Merong sobrang mahal natin, merong sakto lang at meron din na kahit magkawalaan, wapakels lang. Kaya minsan sobra tayong nasasaktan dahil sobra din yun pagmamahal na naibigay natin. 

Give time. Wag magpakabitter pero wag mo din naman papaniwalain yun sarili mo na okay ka na kahit alam mong hindi pa. ayos lang umiyak paminsan-minsan, kung kinakailangan. 

Sa panahon na nararanasan mo ang heartbreak, hindi mo kailangang magmukmok na lang sa kawalan habambuhay. Hindi porket iniwan ka ng mahal mo eh iiwan mo na din ang sarili mo. The only love you shouldn't lose is the love you should always have for yourself. Gawin mo yung mga bagay na magpapasaya sayo. Don't hold back. Try something new na makakabuti at lalong magpapaimprove ng sarili mo.  Yung magbabalik ng dating ikaw na nawala o nasira ng dahil sa sobrang pagmamahal na yan. At higit sa lahat, wag mong isarado yung buhay mo sa lahat ng oportunidad na kakatok dahil lang nasaktan ka sa iisang tao. Tama na ang pag-iinarte, ang natapos lang ay yung eksena niya sa buhay mo at hindi yung istorya ng buhay mo. Marami pang sunod na magagandang bagay na maaaring mangyari. Kaya marapat lang na simulan mo na ang next chapter ng buhay mo..habang may panahon pa.

 Kung para sayo, para sayo. 

Kung hindi, bahala na si batman.
Tuloy pa rin ang buhay.

Nasaan ka, Pag-ibig?

Ang pag-ibig kumakatok

Minsan pa'y nangangahas pumasok
Dumadating ng hindi inaasahan
Umaalis ng biglaan
Bumabalik naman kung minsan
Isang tiyak na damdamin
Ngunit walang kasiguraduhan
Kung hanggang kailan magtatagal

Kapag iyong naramdaman
Labis ang kaligayahang madarama
Mga ngiti sa labi'y hindi mapapawi

Sa diwa laging namumutawi
Ngunit kapag ito'y mawala na
Isang bahagi ng buhay mo'y tila guguho
Masisilo sa kalumbayan at kawalan

Dagling maliligaw sa landas ng kasawian

Kung kaya't ang pag-ibig marapat lang na ingatan

Tulad ng rosas sa isang hardin na hindi dapat pabayaan 

Diligin ng pang-unawa at ibayong pagkalinga

Marami mang iba sa paligid ay huwag pansinin

At higit pang magmamahal ng lubos
Sa kabila man ng ilang tinik na nasa tangkay
Buong tatanggapin at yayakapin ng walang pag-aalinlangan

Maninindigan sa bawat pangakong binibitawan

Makukuntento sa sinumpaang pagmamahalan

Anuman ang mangyari'y hindi dapat mang-iiwan

Hindi ipagpapalit kanino pa man

Yaon ang dakilang pag-ibig

Isang tapat na damdamin
Subalit bakit nga kaya...

Mahirap ng makamtan.

Hello Pag-ibig!

Ano nga ba ang pag-ibig?

Paano mo malalamang pag-ibig o love na pala ito?

Minsan may mga bagay na mahirap ipaliwanag at higit na mas mahirap intindihin pero kapag naramdaman mo na ito, saka mo malalaman kung ano nga ba ito.

So...ano nga ba ito?

Ang pag-ibig, isang salitang mahirap bigyan ng tamang kahulugan. Gaano man karami ang depinisyon napapaloob sa dictionary ukol dito, subukan mo mang i-search sa google at kahit pa i-translate sa iba't ibang lengguwahe, wala ni isa sa mga yun ang makakapagbigay ng naaayong kahulugan. Dahil ang pag-ibig, hindi isang salitang binibigyan ng kahulugan, kundi isa itong napakahiwagang damdamin na mararamdaman mo ng biglaan, sa pagkakataong hindi mo lubos na inaasahan, sa taong hindi mo inaakalang mamahalin mo pala.

Hindi ito nasusukat sa tagal ng pagkakakilala, o maging sa dalas ng pagkikita. Hindi ito natitimbang sa lalim ng pagsasama o sa dami ng mga pagsubok na nalampasan. Kusang titibok ang 'yong puso sa isang taong maaaring sana ay nakalaan para sayo. Kahit anong pag-iwas pa'y hindi mo magagawang takasan at pigilan. Wala ka ng ibang magagawa kundi hayaan itong pumasok sa iyong buhay.


"The Heart Sees What is Invisible to the Eyes.."

Once tinamaan ka ng pana ni Kupido, sa ayaw mo man at sa gusto, magagawa mong isantabi ang minsang mga "standards" mo sa pagpili ng ideal partner. Swerte kung overqualified siya sa kung ano lang ang inaasahan mo. eh paano kung medyo bagsak? Tatanggapin mo pa kaya? Oo may choice ka pa rin piliin yun gusto mo sa ayaw mo, pero kapag puso na ang nagdikta, tiyak mahihirapan kang pigilan. It's either, oo ngayon maaaring nagtagumpay ka sa pagsalungat mo sa iyong damdamin, ngunit sigurado kalaunan manghihinayang ka sa pinakawalan mo. Kadalasan, mahuhulog ka sa isang taong hindi mo inaakalang mamahalin mo. Andun yun kakaibang magnetic force na naglalapit sa inyo, yung butterfly feeling na kung pwede lang literal na buhay na butterflies yun e makakapagtayo ka na ng butterfly farm at yung unlimited na spark na kung pwede nga lang iconvert as electricity eh hindi mo na kailangan pang magsubscribe sa Meralco. Ni hindi mo alam kung saan nagmumula, pero for the first time in your life masasabi mong ngayon mo lang naramdaman yun. As in iba sa noon yung ngayon.

At dahil nga hindi laging nakakapili ng mamahalin, hindi ka lubos makakasigurado kung "pasado" siya sa expectations mo lalo na sa physical looks. Sabihin mo ng hindi siya kagandahan o kagwapuhan gaya ng mga nakaraan mo at obviously not your type. Yung hitsurang sakto lang. Para siyang isang ordinaryong sunflower kasama ng iba pang mga sunflower sa isang sunflower garden.  (Favorite ko yun sunflower..pagbigyan haha) Hindi pansinin, lalong hindi sikat at maaaring hindi rin kasing yaman, pero Siya yung taong gusto mo laging makasama at makausap. Siya yung bumubuo ng araw mo. Siya ang dahilan kung bakit may ngiti sa labi mo na tumatagos hangggang sa puso mo. Siya yung dahilan kung bakit ka masaya. I guess, yan ang simula ng pag-ibig. Ganun kasimple.

Unti-unti makikilala mo siya at mapagtatanto mo hindi na siya isang ordinaryong sunflower lang, kundi isang napaka-espesyal at napakagandang biyaya ng langit. Mapagmamasdan ng iyong pusong nahuhumaling ang mga bagay sa kanya na hindi minsan nasilayan ng mapanuri mong mata. Tuluyan kang mabibighani sa mga katangiang sa kanya mo lang nakita. Yung pakiramdam na, wala ka namang hinahanap sa buhay mo pero heto't may natagpuan kang lubhang napakahalaga. Mamahalin mo siya hindi lang dahil may hitsura pala siya, kundi dahil alam mong nag-iisa lang Siya sa bilyun-bilyong tao dito sa mundo na nagpapabilis ng tibok ng puso mo. Yung katotohanang dati okay sayo kahit mag-isa ka lang pero ngayon hindi mo na alam kung anong gagawin mo kapag nawala siya.  At kahit pa alam mong maaaring marami ang makahigit sa kanya, ramdam mo yun kasiguraduhan na Siya lang at wala ng iba pa ang kukumpleto at kailangan mo sa buhay mo. Dahil ang pag-ibig, nakakabulag yan.. sa paraang wala ka ng ibang makikita kundi, Siya lang.


"Outer Beauty attracts the Eyes, Inner Beauty captivates the Heart.."


Alam mong maaaring in-love ka na nga pero kahit ikaw tinatanong mo pa din yun sarili mo "Totoo ba ito?" May kung anong kakaibang pakiramdam na hindi mo maipaliwanag at kahit ikaw mismo hindi mo mapaniwalaan kung totoong nangyayari ito sayo. Baka kasi hallucinations lang dahil sa sobrang tagal mong naging single. O di kaya baka humahanap ka lang ng replacement para sa pag-ibig na recently nawala sayo. Ano nga ba? Walang katapusang mga katanungan ng puso na di masagot-sagot ng isip mo. Ang pag-ibig, masaya naman kaso nakakatakot.  Dahil hindi mo alam kung saan ka dadalhin ng emosyong ito at kung hanggang kailan ito magtatagal.

Minsan sadyang mahirap pa din talagang paniwalaan kung paano nabubuo ang pag-ibig sa damdamin ng isang tao. Kung saan ito nagmumula. Kung kailan ito darating. Kung paano ito tumitindi kahit na sa taong ni hindi mo pa nakikita o bihira mo lang makasama. Kung bakit nararamdaman pa ito kung mawawala rin lang sa bandang huli. Bakit pa nga ba..diba?

Sa larangan ng pag-ibig isa lang ang tiyak na sigurado, huwag mong subukang bigyan ng kahulugan ang pag-ibig, hayaan mo lamang ito ang magbigay ng kahulugan sayo at sa buhay mo.

"Ang totoong pag-ibig, 
hindi mo alam ang dahilan kung bakit 
nahulog ang loob mo sa kanya."

Stop, look and... Wait

Minsan sa buhay marerealize mong sobra sobra na yung nagawa mo para sa isang tao, na ang tanging magagawa mo na lang ay tumigil na. Hayaan siya sa gusto niya. Ipaubaya na lang sa tadhana ang kahihinatnan ng lahat. Hindi dahil napagod ka na o bumitaw ka na kundi dahil masyado ka ng desperado sa taong wala ng pakialam sayo.

Kung para sayo talaga kahit wala kang gawin, mapapasayo sa tamang panahon. Pero kung hindi nakalaan para sayo kahit anong gawin mo kahit anong pilit mo, useless. Para ka lang nagpupumilit itulak ang pader na obviously hindi gagalaw.

Sa mundo, may mga bagay na kailangang ipilit at may mga bagay na kailangang tanggapin na lang.

One More Chance

"Mahal na mahal kita pero ang sakit sakit na..."

Minsan sa sobrang pagmamahal hindi natin namamalayan na nakakasakit at nakakasakal na pala.  Na buong akala natin okay lang ang lahat, na parehong gusto ng bawat isa yung mga bagay na nangyayari. Yung sari-saring demands, expectations at minsan rules na dapat sundin ng bawat isa.  Both agreeable sa simula, pero sa kalagitnaan yun na yung pinagsisimulan ng matinding away.  Okay sa kanya pero sayo hindi pala or okay sayo pero sa kanya hindi na pala.  Hindi lang pala siya umiimik dahil tinitiis niya hanggang sa makakaya niya dahil naniniwala siya na nagmamahalan kayo.  Mahal nga ba?  o mapapamura ka na sa sobrang pagtitimpi?  Paano kung nasa isip na lang pala at hindi na dama ng puso? O dama ng puso yung pagmamahal pero sa isip mo hindi na worth it?

Isip isip. Eto yung stage na....

Sabi ng isip:

"ang dami ko ng ginawa at sinakripisyo pero bakit ganito pa din kami? Parang hindi na worth it."

"Siya na nga ba talaga yung gusto ko o baka may iba pang mas better na nakalaan para sakin?"

"Nasasakal na ako! Masyado siyang demanding, ni hindi ako makagalaw sa gusto ko talagang gawin dahil natatakot ako na masaktan siya at panigurado pag ayaw niya wala ako magagawa, mag-aaway lang kami."

"Puro na lang away, wala na akong ginawang tama!"

Dito mo maiisip na baka nagkamali ka ng pinili, na baka hindi ka naman talaga inlove sa kanya.  Na natuwa ka lang sa existence niya na nakikita't nadadama mo yung pagpapahalaga niya sayo at nung mas makilala mo na siya at nakita mo yun "flaws" niya unti unti ng nalusaw yung "love feeling" mo sa kanya.  Kaya narealize mo na lang bigla na hindi na pala siya yung gusto mong makasama habang buhay.  Yung feeling mo nuon na "wala ng hahanapin pa coz you found the one" at this time hindi ka na kontento, na hindi ka na sigurado kung siya pa rin ba talaga..you just feel you deserve better than him/her.

 
Sabi na puso: x________x


This kind of realizations dadating sa point na mapapagod, magsasawa at makikipagbreak na lang.

1. Dahil sa gustong makawala at makahanap ng mas deserving.  Feeling mo kasi hindi na siya yung missing piece na makakapagpakumpleto sayo.

OR

2. Maaaring dahil gustong mapag-isa, makapag-isip, makapagpahinga muna para marefresh at mawala lahat ng galit at hinanakit na naipon.  Parang computer lang yan na nagkavirus, kailangang ireformat para maging maayos ulit.  Kaya nga siguro naimbento yung salitang "someday" para sa pag-asa na magkabalikan.  Malay mo, kung kayo, kayo talaga in the end.

If kaya pang ayusin pilitin. What if this is really what both of you need? 

Then just be strong. Magiging mahirap at masakit pero hopefully all the pain will be worth it.

------------------------------------------------------------

Kapag nakikipagrelasyon kasi, hindi pwedeng sarili lang yung iisipin. Andun lagi yung icoconsider mo yung kapakanan ng karelasyon mo.  Pag nagmahal ka (yung totoo talaga) you give a part of yourself sa taong mahal mo.  In that way it makes you feel complete.  Dapat handa kang tanggapin siya ng buo. As in buong buo.  Na kahit pa makita mo yun bad side niya, yung flaws niya hindi ka matuturn off.  Sa halip iintindihin mo at unti-unti mo ipaparealize sa kanya yung mga bagay na dapat iimprove niya para sa sarili niya at para sa betterment ng relasyon niyo.  Lahat ng bagay mahirap at komplikado pero magiging madali lahat ng yun kung andun yung "buong pagtanggap" na anumang manyari alam mo sa sarili mo hindi ka kailanman bibitaw kahit pa anong mangyari.

Pero lahat nga yata dito sa mundo, may expiry.

Sa totoo lang, madaling mainlove at magmahal.  Ang mahirap dun is kung paano ka maninindigan sa pagmamahal na yan at kung hanggang kailan mo kakayaning tuparin yung mga pangako lalo na yung "kahit anupaman, walang bibitaw"

Sana lahat ng couple na dumadanas ng saya at lungkot, hirap at sakit maging katulad ng best movie ever na One More Chance - na nagmahalan, nagkasakitan, napagod at nagkahiwalay man ng mahabang panahon bandang huli Popoy at Basha pa din talaga in the end ang meant to be.

Ang pag-ibig ay isang pagpili, hindi emosyon lang. Dahil kung ibabase lang sa emosyon, hindi talaga magtatagal gaya ng pabago-bagong nararamdaman ng isang tao. Pero kung yun ay choice, magbago man ang lahat hindi mababago kailanman yung pagmamahal na nararamdaman.

The Right One

Bakit nga ba may mga taong pinagtatagpo pa tapos bandang huli maghihiwalay din naman?
Ano yun trial and error na pag hindi compatible, hahanap na lang ng bago? Maraming tao ang umaasa na matatagpuan nila yun taong nakalaan para sa kanila - yung right one at true love.
Yun bang taong mamahalin ka hindi lang dahil sa looks mo - minahal ka kasi maganda, sexy, gwapo at macho ka. Kundi minahal ka dahil sa kung sino at ano ka. Na kahit mawala yung kagandahang pisikal, yung pagmamahal na yun hindi mawawala bagkus madadagdagan pa.

Swerte yung mga taong natagpuan na yun ganong klaseng pagmamahal. True love

Masarap sa pakiramdam yun hindi mo na kelangang mag-effort ng sobra para magpaganda/ magpagwapo sa taong mahal mo dahil kahit ano pang hitsura mo e maganda/gwapo ka pa din sa paningin niya. Yun nakakasigurado ka na hindi siya maghahanap ng iba dahil sayo pa lang solve na solve na siya. Kontento siya sayo dahil hindi lang naman yun mukha mo ang minahal sayo kundi yung buong pagkatao mo.. at kung anuman yun nakita't minahal niya sayo alam niyang hinding hindi mapapantayan ng kahit sino.

Kung kagandahan at kagwapuhan lang, maraming nagkalat everywhere. Pero yung tunay na pag-ibig, bibihira lang at kadalasan dumadating sa mga panahong hindi natin inaasahan.

Yun ganyang klaseng pagmamahal mahirap ng mahanap sa ngayon dahil lahat ng tao nauunang tumingin sa panlabas na kaanyuhan kesa sa panloob na katauhan. Sabi nga:  

"Dont judge the book by its cover". 

Dahil hindi man siya yun taong type mo o pumasa sa standards mo, maaaring siya na yung nakalaang  right one at true love mo.

Hindi natin mapipili ang taong mamahalin natin. When we're inlove, we just do.

True Love yan

"There are all kinds of love in this world, but never the same love twice."

Maaaring marami ka ng minahal pero sa puso at isip mo isa lang yung nakatatak at hindi kailanman mawawala.  Yun bang sa kanya mo lang naramdaman lahat ng emosyong pwede mong maramdaman.  Yung alam mo hindi ka na makakahanap pa ng tulad niya at kung makahanap ka man, hindi hihigitan ng kung ano siya para sayo.  Isang beses lang mangyayari yun at kung pinalagpas mo man hindi mo na maibabalik, ang magagawa mo na lang ay buhayin ang mga masasaya niong alaala.  Yun na lang.

What true love is

Sa panahon ngayon, madalas nagsisimula ang mga love stories sa physical attraction or minsan dahil sa good personality na nakikita natin sa isang tao. Madalas, infatuation is mistaken as love. Pero ano nga ba ang love para sa karamihan? Love doesn’t only give a vision of the present. True love is defined when circumstances are at its worst yet you still know how to accept and try to hold on. Yung tipong may magbago man physically or may makita ka mang bagong ugali, love still remains … and it always will.

MRT

Ang pagsakay sa MRT ay halintulad sa paghihintay ng tunay na pag-ibig.  Kailangan ng matiyagang paghihintay.  Pwede kang makipag-unahan sa iba ngunit maaari kang masaktan, maling istasyon, maling taong dapat mahalin,  Kailangan mong pumila upang makakuha ng tiket, hintayin yun pagkakataong nakalaaan para sayo. Malay mo dumaan na pala siya sa harapan mo, di kaya ay nakabangga mo na pala siya at maaaring siya yung sumingit sa napakahabang pila na halos ikagalit mo pero nanahimik ka na lang.

May pagkakataon pang hahabol ka pero kahit anong gawin mo hindi ka na makakaabot, naiwan ka na ng biyahe, ng pagkakataong makilala sana siya.  Marahil hindi pa yun ang nakalaan para sayo.  Maaari rin namang dahil abala ka sa iba, hindi mo napansin ang pagdaan niya sa harapan mo.  Wala kang magagawa kundi maghintay ulit ng panibagong tren, ng panibagong pagkakataon.  malay mo sa paghihintay mo, makasabay mo na siya sa susunod na biyahe ng MRT.