ANMAalala Mo Sana

Huwag kalimutan
Ang mga bagay na laging ginagawa
Ang mga lugar na laging pinapasyalan
Ang mga pangarap na inasam nating tuparin

Huwag kalimutan
Ang mga biruan at kulitan
Ang mga tawanang pinagsaluhan
Ang mga gintong alaalang hindi na mauulit

Huwag kalimutan
Ang mga matang nangungusap
Ang tamis ng bawat halik
Ang yakap na sobrang higpit

Huwag kalimutan
Ang minsang naging dahilan
Ng pusong lubos na nagalak
Sa pag-ibig na wagas
Kailan ma'y walang papalit

Huwag kalimutan..

Palatastas 10 - Stay

8 years na pala tong EN.


Akalain mo yun may nagtatagal pa rin pala. Sa panahon ngayon kasi, lahat nagbabago, nawawala, nang-iiwan. Ilan na lang yung kayang magtagal, yung pipiliing magstay pa rin sa paglipas ng panahon. Yung lagi lang andyan at hindi nakakalimot.


Aaminin ko, matagal-tagal rin bago ako muling nakapag-update dito. Wala kasing time para mag-isip ng maisusulat, walang makwento o maihugot - kung meron man, wala nga kasing time. Siguro ganun talaga, pag gusto may paraan, kung busy sa ibang bagay, maraming dahilan. Kaya sige consider na nagdadahilan lang talaga ako. Choice ko yun kasi nalibang ako sa ibang bagay. Nagpakabusy ng todo.


Oo talaga, ang tapang kong umalis nuon at hindi magparamdam ng ilang buwan kasi naman alam kong kahit iwan ko to, anytime pwede kong balikan. Alam kong hindi to mawawala. Tiwala ako eh. Siguro ganun, pag para sayo, para sayo lang talaga. Walang mangangahas na mang-agaw. Hindi mababawi ninuman. Parang truelove, na kahit dumating sa puntong nagkahiwalay na, dumaan man yung maraming taon hindi pa rin magbabago at mabubura yung pagmamahal na yun na naramdaman sa isat isa, Yung kahit meron ng maging iba (at sa kasawiang palad hindi na magkabalikan muli,) hindi mapipigilan yung mga pagkakataon na bumabalik-balik pa rin yung puso sa taong yun kung saan nakadama at nakatagpo ng tunay na pag-ibig. Marahil sabi nung puso nila "im finally home." So ayun ang ibig ko lang sabihin talaga eh i guess whats meant to be, will be.


So dahil nainlove. Kaso iniwan. Nasaktan na naman. Kaya heto ngayon, balik-emote. May dahilan na naman para magsulat. HAHA.


Mala-rebound na naman ang drama nitong blog ko para maging shock absorber ng mga hinanakit at bakit list ko. Saaaaahreeee na. But mas okay na yun diba? Kesa naman sa tao. Unfair yun. Hindi ko maaatim na pumasok sa isang panibagong relasyon para lang makakuha ng comfort, para makalimot o para lang masabing may fallback.. knowing na hindi ko naman maibibigay ang buong puso ko. Masakit yun at mas pipiliin kong masaktan mag-isa kesa makasakit pa ng iba. Oo, mahina man ako ngayon pero malakas ang loob ko na alam kong makakaya ko to ng mag-isa. Magiging okay rin ako. Soon. All these pain will be worth it. 



Hindi naman kasi ako takot mag-isa,   
pero nakakapagod na 
yung paulit ulit akong pinapaniwala na hind sila mang-iiwan.

Does Mr. Stick-To-One really exist?

"Ako: Ate pabili po nang kape.
Tindera: Yung 3 in 1?
Ako: Hindi po, yung stick to one."


Meron pa kaya?


Sobrang gasgas na yung peymus qoute na “Once a cheater, always a cheater.” dahil sa dami ng nagkalat na manloloko sa mundo. Pero sa kabila ng pagkamuhi ko sa walang pakundangang kataksilan nila, naniniwala pa rin ako sa kabutihan ng bawat tao.


Nagkataon lang siguro na naging hobby na nila ang maging selfish at umastang gwapo na pinag-aagawan at iniiyakan ng mga babae. Siguro ang nasa isip nila lahat madaling palitan kaya madali sa kanila ang mang-iwan.  Maaari ring takot silang mag-isa kaya kahit walang love, ayos lang basta may benefit sa isa't isa. Tapos papalitan na lang pag nagsawa na. Yung ilan sa kanila, siguro hindi pa lang talaga nila nahahanap yung katapat nila, yung bang magtuturo sa kanila na makuntento sa isa. At yung iba naman, marahil gago lang talaga.


Lahat naman kasi may kakayahan magbago. Kung gugustuhin nila talaga na magseryoso. Kung matututo talaga sila sa mga pagkakamali nila at sisikaping magtino na for good. Lahat ng manloloko darating sa puntong mapapagod na magpapalit-palit ng karelasyon, magsasawa na sa labis na pagiging makasarili at hahanap rin ng pag-ibig na totoo at magtatagal.
Pana-panahon lang siguro. Pero sana wag din naman nilang hintayin na dumating yung time na wala ng kayang maniwala at magtiwala sa kanila.


Yun totoo, akala ko natagpuan ko na yung Mr. Stick-to-One ko pero nalinlang lang pala ako. Alam kong hindi madali ang umiwas sa temptasyon kaya sobrang hanga ako sa mga lalaking nananatiling faithful at mapagmahal sa partner nila.  Swerte yung mga babaeng natagpuan na yung Mr. Stick-to-One nila, kaya para sating hindi pa nakakatagpo ng ganoon at patuloy na naghihintay at umaasa sa true love, konting patence pa. Darating din yung para satin lang talaga, Yung hindi maaagaw ng iba at hindi kailanman magpapaagaw kahit kanino.


Kasi sa bilyun-bilyong tao sa mundo, paniguradong mayroong isa dun na mamahalin ka ng totoo, tatanggapin ka ng buo at hindi kailanman mang-iiwan. 


Yung magiging kabiyak ng puso mo. Yung iingatan at papahalagahan ka ng buo. Yung magiging kasangga mo sa lahat - sa hirap at ginhawa, sa lungkot man o saya. Yung hinding hindi ka bibitawan. Yung magpapatunay sayo na may true love at forever talaga. Yung hindi ka sasaktan, lolokohin at ipagpapalit sa iba. At kunsakali man mapatingin siya sa iba, yung ay para lang makita niya na wala kang ibang katulad, na hindi ka kapalit-palit, na you are more than enough para makuntento siya at ikaw at ikaw lang ang pipiliin niyang mahalin at gugustuhin niyang makasama habambuhay.


"Every woman deserves a man 
who will love her with all his heart."


My Ex at Maraming Whys

Sabi mo mahal mo ko, naniwala ako. Sabi mo forever na tayo, umasa naman ako. Sabi mo di mo ko sasaktan, nagtiwala ako sayo. Pero manloloko ka, iniwan mo ako.. bumitaw ka sakin para kumapit sa iba.  
Gusto kong malaman..

Bakit?


Oo. Isa ako sa pumila at nanuod ng "My Ex and Whys" na movie dahil gaya ni Cali Ferrer, marami rin akong tanong na "bakit". At kahit alam kong sampal sa realidad dahil brokenhearted ako ang palabas na to, naglakas loob pa rin akong manuod, kahit na sa pilahan pa lang ng cinema eh pinamukha na sakin ng universe na mag-isa na lang talaga ako. HAHA. Lahat kasi ng nakapila may ka-date. Eto pa, sakto na nga yung binigay kong pambayad sa tiket para wala ng sukli at matic na alam nung cashier na isang tiket lang yung bibilhin ko

pero talagang nagtanong pa siya, "Ilan to, miss?" So napilitan pa ko sumagot, "Isa lang po."

Nakakabitter. Deep inside gusto ko talagang sabihin, "Oo na ako na mag-isa! Ako na iniwan! At hindi ko alam kung bakit!!!! Dahil ano? Panget ba ko? Am i not enough? Kapalit-palit ba ko? Tell me..why!!"  Grabehan. Walang respeto sa feelings ko. HAHA.


Ayun. Yun movie tungkol sa katotohanan na pag gustong magloko, maraming paraan at hindi nauubusan ng alibi at dahilan. Hindi yun aksidente lang na nangyari, dahil malinaw na choice yun. Kumulo nga ang dugo ko sa scenes na ginawang katatawanan, tinolerate at pilit nilang jinustify na normal na ang magloko, lalo na sa mga lalaki. Normal na nga ba talaga? Ang manloko, magpaikot, magpaasa at papaniwalain ang isang tao na mahal mo siya kahit hindi? Masarap ba talaga sa pakiramdam yung may nasasaktan at pinag-aagawan? Artistahin feels? Nakakagwapo/nakakaganda ba ang pagloloko? Nakakaboost ba ng ego ang magtwo-timer?
Sa totoo lang, napakaheartless niyo.


Kung tutuusin, mas komplikado at magastos nga ang pagloloko, ang pagkakaron ng third party na yan. Aminin mo. Anjan yung need mo mag-effort ng sobra para magdelete ng messages, gumawa ng fake social media accounts, magkaron ng second phone o di kaya i-airplane mode ang cellphone tuwing kasama ang original bf/gf (at ganun din ang drill pag yung #2 / side b*tch / kerida ang kasama) Yung need mo maging creative sa mga alibi at excuses mo na kapani-paniwala para di ka paghinalaan. Yung acting mo na galit-galitan pag may tinatanong sayo na ayaw mong sagutin kasi natatakot kang mahuli. Yung naging normal na sayo ang pagsisinungaling kaya minsan confused ka na rin sa kung ano nga ba yung totoo sa hindi. Yung wala ka ng pera lagi o maipon man lang kasi ang dami nilang pinagkakagastusan mo (o swerte mo kung ikaw ang ginagastusan) Yung need mo pa gumawa ng schedule ng mga lakad niyo ng bf/gf at #2 mo. Teka ilan nga ba silang pinaniwala mo na single ka? Yung dagdag stress at pagod na nararanasan mo dahil alam mong guilty ka of something pero wapakels ka kasi nasasatisfy ka naman. Yung sa bandang huli, wala ka ng peace of mind, ikaw na rin mismo ang nahilo at pinagsakitan ng ulo sa kakapaikot mo sa mga taong ang nais lang naman ay mahalin ka at mahalin mo rin sana. Yung konsensya mo na kusang nagwalk out na lang dahil kahit anong pakonsenya hindi ka na tinatablan, mas nananaig yun kamunduhan mo. Sapul ba?


Mas madali ba talagang mag-effort sa marami kesa sa isa lang? Mahirap ba talaga makuntento sa isa?


Sa totoo lang, hindi ko talaga lubos na maintindihan. Kasi kung hindi mo gusto, bakit mo papaasahin? Kung hindi mo na mahal, bakit hindi mo hiwalayan muna bago ka humanap ng iba? Kung hindi ka na masaya, bakit nagpepretend ka pa? Kung hindi ka naman pala magsstay, bakit pinaniwala mo pa na hindi ka mang-iiwan?


sheet.. BAKIT!


Napakaraming bakit na siguro kahit may sagot, hindi pa rin yun makakasapat na pangtapal sa tindi ng sakit at lalim ng sugat na idinulot nito sa taong lubos na nagmahal. Hindi nila alam yung pakiramdam ng maiwan, siguro kung maranasan nila yun, saka lang nila matututunan ang magpahalaga at lumaban para sa taong ayaw nilang mawala.


"When you choose to love, dapat tapat. 
Kasi kung mahal mo, bakit mo sasaktan?"

_________________________________________________________

UP NEXT:
Ask your Ex, WHY?
Does Mr. Stick-to-One really exist?

Sawi

Hindi ko alam kung swerte ba o sadyang naawa na lang sakin yun universe kaya eto na mismo ang gumagawa ng way para makita ko ng harapan na patuloy pa rin yun KAYO.


Pangalawang beses na, sabi mo, "nagpaalam lang kami sa isat isa kaya kami nagkita."
Oo, pinaniwalaan ko na naman yun at umasa ako na tapos na talaga.


Hindi mo alam kung gaano ako nasasaktan. Kung paanong ako pa rin yung nagrereach out sayo. Sabi mo bigyan kita ng time. Isang linggo. Mahigit pa.


Gaano na ba ako nagpapakatanga?


Nakakagago pa kasi sabi mo maghihibernate ka lang, na gusto mong mapag-isa, na wag ako magalala kasi wala ka namng pupuntahan at wala ka namang kasama. Pero hayun ka nagliliwaliw kasama siya.



Hanggang sa huling pagkakataon
pilit mong tinatanggi ang lahat.
At sa kabila ng lahat,
minamahal pa rin kita.


Wala kang narinig sakin,
ni hindi ako nagkaron ng chance para magalit sayo
dahil mas nangingibabaw yung pagmamahal ko,
mas pinili ko maging matapang para sating dalawa.


Willing pa ring akong tanggapin ka at ipaglaban ka.
Pero bumitaw ka na para kumapit sa iba.
Pilit kitang hinihila pabalik sakin
Pero nagpatangay ka na talaga sa iba.


Hindi ko alam paano mo nagawa sakin to.
Alam ko, hindi ako perpekto,
marami kang mairereklamo
pero hindi mo maitatanggi sa sarili mo na
buong puso kitang minamahal ng totoo.


Anumang dahilan mo
Anumang kakulangan ko
Sana hindi mo na lang ako pinaasa na ikaw yung lalaking magmamahal sakin ng totoo.
Sana hindi mo na lang ako pinaniwala na ako lang yung nag-iisa sa puso mo.
Sana sinabi mo na episode lang ako para sayo
Kasi sa sobrang tiwala ko sayo, nilagay ko na yung TAYO sa title ng lovelife ko.


Mahal na mahal kita
Hindi dahil sa benefit ng pagkakaron ng partner
Hindi dahil sa mga regalo at surprises mo
Mahal na mahal kita
 Dahil yun ang totoong nararamdaman ko at walang paliwanag para dun.



SANA..
Sana masamang panaginip lang ang lahat ng to,
para sa pag gising ko
meron pa ring ikaw at ako.


 :(


Linlang
Wagas

_______________________________________________________

also shared and published at HeSaidSheSaidPH

Linlang

Habang may tayo, may kayo.


Ilang buwan. August nung una kong nalaman sabi mo, "wala lang yun" Dahil mahal na mahal kita pinaniwalaan kita, dahil sobrang tiwala ko rin na hindi mo magagawa yun.


Mula nun madalas na tayo magtalo, nagtatampo ako dahil napapansin kong cold, distant, bihira na makipagusap at pag nagkakausap naman tayo puro ka dahilan. Nagagalit ka sa tuwing nagtatanong ako kung nasaan ka o kung anong ginagawa mo kahit na nangangamusta at nag-aalala lang naman ako. Nanibago rin ako kasi bihira na tayo magkita, unless ako yun magplano ng lakad natin, minsan nga inaayawan mo pa. Warning signs na pala yun.


Sabi mo "stress lang to dahil sa trabaho", inintindi ko at alam mo kung gaano kita sinuportahan sa lahat lahat. Gaano ko inaassure sayo lagi lagi na andito lang ako palagi para sayo. At ngayon ko narealize na ang malaking porsyento ng dahilan ng stress mo ay dahil sa sideline mo sa iba.


Ilang beses mo nga bang sinabi na
  "wala akong iba, ikaw lang ang mahal ko"? 
Syempre pinaniwalaan ko yun. At nagstruggle ako ng sobra para hindi mawala yung tiwala ko sayo. Pero in the end, lahat ng hinala ko, totoo pala talaga.


Dumating yung time na nahuli na naman kita, nagsorry ka, sabi mo hindi na mauulit, sabi mo ako lang yung mahal mo, na tinapos mo na yung KAYO. Sa totoo lang, hindi ako makapaniwala pero sa kabila ng lahat, katangahan man pero mas matimbang pa rin yun pagmamahal ko sayo kesa sa anumang pagkakamaling nagawa mo. Naniwala ako na mas matibay tayo sa kahit anumang pagsubok at problema dahil marami na rin tayong nalagpasan kaya alam kong makakaya natin lumaban.


Pero tila bihasa ka sa paglikha ng mga kasinungalingang makatotohanan.



Wagas

Wagas


Naging tayo.


Nakakainlove ang bawat segundo
Nakakakilig ang bawat minuto
Nakakaligaya ang bawat oras na magkasama
Sobrang pinagpapasalamat ko ang bawat araw na may tayo.



Totoo nga ba lahat ng yun? 




Linlang
Sawi